یادداشت/ دستان پدرانه در سنگر تولید

🔴دستان پدرانه در سنگر تولید

📝نعیم حمیدی

💠در هیاهوی کارخانه، جایی میان صدای خُش‌خُش دستگاه‌ها و سوت ممتد تولید، لحظه‌ای رخ داد که از جنس آهن و بتن نبود؛ لحظه‌ای که از تبار انسانیت برمی‌خاست.

💠عرق بر پیشانی کارگری نشسته بود؛ عرقی که تنها نشانه‌ی خستگی نبود، بلکه امضای شرافتِ هزاران بازویی بود که هر روز کشور را روی دوش می‌کشند.

💠و آنگاه دستی پیش آمد؛ دستی پدرانه، ساده، بی‌ادعا و بی‌هیاهو.نه برای نمایش، نه برای قاب گرفتن لحظه‌ای تاریخی، بلکه همچون نوازشی دیرینه بر صورت فرزندی که سال‌ها بار زندگی را به تنهایی کشیده است.

💠آن دست، نماد احترام بود؛ احترام به کارگری که شاید نامش بر سردر هیچ ساختمانی حک نشود، اما استواری بسیاری از بناها بر دوش اوست.

💠در آن ثانیه‌ی کوتاه، تصویرِ بزرگی شکل گرفت؛ تصویری که می‌گفت تولید فقط با پیچ و مهره و دستگاه و خط مونتاژ ساخته نمی‌شود، بلکه با قلب‌هایی ساخته می‌شود که برای بقا می‌تپند و با دست‌هایی که برای زندگی می‌جنبند.

💠عرق پیشانی یک کارگر، مقدس‌ترین جوهر تولید است.این عرق، قصه‌ سختی‌ هاست؛ روایت روزهایی که زود آغاز می‌شود و دیر تمام.حکایت مردانی که پشت هیچ میز نرمی ننشسته‌اند اما ستون‌های سختِ اقتصاد بر شانه‌ های همین مردان استوار است.

💠وقتی دستی پدرانه به سوی این عرق می‌رود و آن را می‌زداید، گویی تاریخ را ورق می‌زند؛ گویی می‌گوید: کارگر، خسته‌ترین اما شریف‌ترین قهرمان وطن است.

💠او نه شعر می‌خواهد، نه شعار ، او احترام می‌خواهد، امنیت می‌خواهد، دیده شدن می‌خواهد.

💠آن لحظه در شرکت فارسیت اهواز، تنها یک رفتار انسانی نبود؛ درسی بود برای همه‌ی آنانی که میان میزهای براق و جلسات بی‌ پایان، گاهی فراموش می‌کنند که نبض اقتصاد از کجا می‌تپد.

💠درسی بود که می‌گفت ارزش کار، بالاتر از هر سمت و عنوانی است و حرمت کارگر، سرآمد هر گفتاری. شاید آن دست، تنها عرق از پیشانی یک کارگر پاک کرد، اما در حقیقت، غبار فراموشی را از چهره‌ی احترام زدود.

💠به ما یادآوری کرد که اگر امروز سقفی بالای سر ماست و غذایی بر سفره، اگر چرخی می‌چرخد و چراغی روشن است، اگر کارخانه‌ای پابرجاست و تولیدی در جریان، همه از برکت دستانی است که خاموش، بی‌توقع و بی‌ادعا، به عشق نان و شرف، شب و روز را به هم می‌دوزند.

💠باشد که این تصویر، فقط قاب نماند بلکه به فرهنگی ماندگار بدل شود؛ فرهنگی که در آن، ارزش کارگر پیش از هر چیز دیده شود و احترامش بر هر عنوان و مقامی مقدم باشد.

https://news.ostan-khz.ir/91310کپی شد!