یادداشت/ بوسهای بر دستهای آسمانی
بوسهای بر دستهای آسمانی
📝نعیم حمیدی
💠امروز فضای خوزستان، نه بوی غبار جنگ، که عطرِ نجیبِ صبر و شمیم روح نواز شهادت میداد. تالاری که میزبان خانوادههای معظم شهدای جنگ تحمیلی سوم (تجاوز رژیم های جنایتکار آمریکا و رژیم صهیونیستی) بود، به قطعهای از بهشت بدل شد؛ جایی که سیاست در برابر ایثار زانو زد و مسئولیت، معنای اصلی خود را در چشمان منتظر فرزندان شهدا یافت.
💠دکتر موالیزاده، استاندار خوزستان، در حرکتی که فراتر از یک تشریفات اداری بود، با بوسه بر دستان پدران و مادران شهدا و تکریم فرزندان آنان ، پیامی روشن به بدخواهان این مرز و بوم مخابره کرد: «ما وامدار این خونهای پاکیم.»
💠در این محفل صمیمی، وقتی صحبت از شکستن هیمنه آمریکا به میان آمد، همه نگاهها به عکسهای قابگرفتهای دوخته شد که روی میزها میدرخشیدند؛ عکس ستارگان جنگ رمضان که جان دادند تا امروز با سری بلند از ایستادگی بگوییم.
💠اما زیباترین لحظه این قابِ ماندگار، تصویری بود که در گوشهای از مجلس جان گرفت؛ یادِ آن دخترکی که شبها پای تلویزیون بیدار میماند تا شاید ردی از لبخند پدرش را در میان اخبار بیابد. او که امروز نماد «اسریٰ شهیده» است؛ یعنی نسلی که اگرچه در بندِ دلتنگی است، اما آزادگی و شهادت را از هماکنون مشق میکند.
💠استاندار خوزستان به درستی اشاره کرد که شهادت یک «تصادف» نیست، بلکه یک «دعوت» است. و امروز ما دیدیم که این دعوت، چگونه یک ملت را زیر چتر غیرت و برادری جمع کرده است. امروز نه یک مراسم تجلیل، که یک عهد دوباره بود؛ عهدی که امضای آن، لرزش دستان پیرزنی بود که فرزندش را فدای امنیت ما کرد و پاداشش، سربلندی ابدی ایران اسلامی است.
💠این راه، نه با حرف، که با همین پیوندهای عاطفی و خونی به سوی قلههای فتح پیش میرود. ما به پشتوانه همین خانوادههاست که میگوییم: «رژیم صهیونیستی در مسیر فروپاشی است و این پیروزی، حتمی خواهد بود.»
