تجلیل استاندار از ۱۴ استاد پراستناد خوزستانی در جمع برترین دانشمندان جهان
در مراسمی که به مناسبت حضور ۱۴ استاد دانشگاه شهید چمران اهواز در فهرست پراستنادترین دانشمندان جهان (دانشگاه استنفورد) برگزار شد، استاندار خوزستان بر پیوند دانشگاه و صنعت برای حل بحرانهایی چون مهاجرفرستی تأکید کرد.
به گزارش روابط عمومی استانداری خوزستان، در این مراسم از ۱۴ استاد دانشگاه شهید چمران اهواز که در فهرست دو درصد دانشمندان پراستناد جهان در سال ۲۰۲۵ (توسط دانشگاه استنفورد) قرار گرفتهاند، با حضور استاندار خوزستان تجلیل شد.
سید محمدرضا موالیزاده کسب این افتخار بینالمللی را مایه غرور برای استان و کشور دانست و گفت: «این موفقیت نشان میدهد دانشگاه شهید چمران از ظرفیت و قابلیت قرارگیری همیشگی در اوج علمی برخوردار است.»
استاندار خوزستان در بخش دیگری از سخنانش با ابراز تأسف از تغییر وضعیت استان از «مهاجرپذیرترین» به «مهاجرفرستترین» استان کشور، مهمترین نهاد قانونی برای کمک به رشد و توسعه استان را دانشگاه معرفی کرد.
وی تصریح کرد: «هیچ کشوری بدون قدرشناسی از دانشگاه و قرار دادن آن در صدر، به توسعه دست نیافته است. اگر ارتباطی میان دانشگاه با صنعت، کشاورزی و موضوعات توسعهای برقرار نشود، مقصر ما هستیم و این ناشی از تنبلی و کاهلی ماست.»
استاندار در ادامه با اشاره به ضرورت کاربردیسازی پژوهشها افزود: «استان خوزستان با برخورداری از ظرفیتهای عظیم صنعتی و کشاورزی، بستر مناسبی برای تبدیل دانش این فرهیختگان به ثروت و توسعه پایدار است. ما در استانداری متعهدیم تا با ایجاد پل ارتباطی مستقیم بین دانشگاه و بخشهای اجرایی، از نوآوریهای این اندیشمندان در حل معضلاتی چون ریزگردها، مدیریت آب و توسعه کشاورزی نوین بهره بگیریم.»
این گروه از اساتید پراستناد در حوزههای تخصصی متنوعی از جمله مهندسی عمران، محیط زیست، علوم آب و کشاورزی فعالیت دارند که مستقیماً با چالشهای کلیدی استان خوزستان مانند مدیریت منابع آب، ریزگردها و بهینهسازی کشاورزی پیوند خورده است. دستاوردهای علمی آنان میتواند پایهای مستحکم برای طراحی راهکارهای بومی و خروج از بحرانهای کنونی باشد.
تجلیل از این چهرههای علمی بینالمللی، علاوه بر تقدیر از تلاشهای فردی، نقش بیبدیلی در الگوسازی و انگیزهبخشی به نسل جوان و دانشجویان استان ایفا میکند. این رویداد اثبات کرد که با وجود تمامی دشواریها، خوزستان همچنان میتواند پرچمدار تولید علم در سطح جهانی باشد و سرمایههای انسانی خود را در مرزهای دانش نگه دارد.






















